و او را با اصحابش اذيّت و شكنجه نمودند . ابن عبّاس گويد ، در باره آنها نازل شد آيه شريفه أَ فَغَيْرَ اللَّهِ تَأْمُرُونِّي أَعْبُدُ أَيُّهَا الْجاهِلُونَ ، آيا غير خدا را به من فرمان ميدهيد كه بپرستم ، اى نادانان . تفسير : خداوند سبحان پيامبرش ( ص ) را خطاب فرمود ، ( قُلْ ) بگو اى محمد ( يا أَيُّهَا الْكافِرُونَ ) اراده نمود قومى معروف و معيّن را براى اينكه الف و لام براى عهد است . ( لا أَعْبُدُ ما تَعْبُدُونَ ) يعنى نمىپرستم خدايانى را كه شما در امروز و در اين حال مىپرستيد . ( وَ لا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ ) و شما هم عبادت كننده نيستيد خدايى را كه امروز من او را عبادت ميكنم و نيز در اينحال مىپرستم . ( وَ لا أَنا عابِدٌ ما عَبَدْتُّمْ ) و من عبادت كننده نيستم بتهايى را كه شما عبادت ميكنيد در آينده و بعد از امروز . ( وَ لا أَنْتُمْ عابِدُونَ ما أَعْبُدُ ) و شما هم عبادت كننده نيستيد خدايى را كه من عبادت ميكنم ، ابن عباس و مقاتل گويند ، در ما بعد امروز از اوقات آينده . زجاج گويد : پيغمبر ( ص ) به اين سوره نفى فرمود ، عبادت خدايان ايشان را از خودش در حال و آينده ، و نفى فرمود از ايشان عبادت خدا را در حال و آينده ، و اين در باره قومى مثل حارث بن قيس سهمى و عاص ابن وائل و وليد بن مغيره و سه نفر ديگر بود كه خداوند سبحان